Muling Paglathala

Ang hindi inaamin sa ayudang militar ng US

Posted by mamamahayag on February 1, 2007

Ilang-Ilang D. Quijano
Pinoy Weekly, Vol. 5 Blg 4
Pebrero 1, 2007 

Ang barilan o shooting war sa pagitan ng CPP-NPA (Communist Party of the Philippines-New People’s Army) at hukbo-pulisya ng gobyerno ay usaping panloob ng Pilipinas. Hindi dapat manghimasok ang ibang bansa. Ito ang sinasabi ng mga eksperto sa batas at sa relasyong diplomatiko. Kamakailan, gayunman, tiniyak ng Malakanyang na lalawak at lalalim ang partisipasyon ng US sa nasabing labanan. Pag-amin ito na noon pa man, nanghihimasok na ang US sa usaping panloob ng Pilipinas.

Ang hindi inaamin ng gobyerno, tiyak na mga sibilyan ang lubhang magdurusa.

Matapos mapatay ng AFP (Armed Forces of the Philippines) ang dalawang mataas na lider ng bandidong ASG (Abu Sayyaf Group) na sina Khadaffy Janjalani at Abu Solaiman, pinapurihan ng US ang Pilipinas. Isa itong malaking tagumpay sa pandaigdigang “giyera kontra-terorismo,” ayon kay US State Undersecretary for Public Affairs Karen Hughes na bumisita sa bansa. Nagpasalamat naman si Pangulong Arroyo sa tulong na ipinagkakaloob ng US sa AFP. Mga tropang Kano ang nagsanay at nagbigay ng kagamitan na naging susi sa pagsukol sa ASG, diumano’y may kaugnayan sa internasyunal na teroristang grupong Jemaah Islamiyah.

“Panghihimasok”

Sa galak ng magkaalyadong bansa sa bunga ng kanilang pagtutulungan, inianunsiyo ni Executive Secretary Eduardo Ermita ang plano ng US na makisawsaw hindi lamang sa pakikipaglaban sa ASG, kundi maging sa rebolusyonaryong CPP-NPA.

Terorista” ang bansag ng US sa kilusang ito. Halos apat na dekada nang naglulunsad ng digmang bayan ang CPP-NPA para makamit ang “pambansang demokrasya at sosyalismo.” Mula sa isang distrito sa Gitnang Luzon noong 1968-69, lumawak na ito sa 120 larangang gerilya sa buong bansa.

Ayon kay Gregorio “Ka Roger” Rosal, tagapagsalita ng CPP, malinaw na nanghihimasok ang US sa internal na usapin ng Pilipinas. Aniya, nais supilin ng US ang pakikibakang anti-imperyalista ng mga mamamayang Pilipino, isa sa pinakamatibay sa buong mundo. Tiniyak din niya na “bibiguin ng mga rebolusyonaryong puwersa ang anumang bigwas ng gobyernong Arroyo at US.”

Sa kabila nito, nangangamba ang CPP na kung mas direktang manghihimasok ang US sa kampanyang kontra-insurhensiya, sisirit pa ang pampulitikang pamamaslang sa hanay ng mga sibilyan.

Sa limang taong pag-iral ng OBL (Oplan Bantay Laya), ang planong kontra-insurhensiya ng gobyernong Arroyo, mahigit 800 aktibista na ang mga pinapatay ng pinaghihinalaang ahente ng militar. Sa OBL, binabansagang “prenteng komunista” ang mga ligal na organisasyon, at tinatarget ng mga death squad ang mga lider at miyembro ng mga ito.

Bakas ang kamay ng US sa pagdidisenyo at pagpapatupad ng OBL at ng bagong yugto nitong OBL 2. Pagpasok ng bagong taon, 10 sibilyan na ang pinapatay ng mga pamilyar na salarin – nakamaskara’t motorsiklong vigilante.

OBL alyas Operation Phoenix

Padron ng OBL ang estratehiyang kontra-insurhensiya ng US na pinaunlad sa mahabang kasaysayan ng digmang kolonisasyon nito, kabilang ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig at mga giyera ng agresyon sa Indotsina at Gitnang Silangan.

Bukod sa pakikidigmang kumbensiyunal at gerilya, gumagamit ang US ng pakikidigmang di-hayag (covert). Noon pa mang Mayo 1961, sa manwal sa operasyong militar ng US, nakalista na ang iba’t ibang porma ng pakikidigmang di-hayag katulad ng asasinasyon, pangingidnap, pambobomba, tortyur, pang-eespiya, black propaganda o pagkakalat ng malisyosong “impormasyon” laban sa kaaway, at iba pa.

Nasubok na ang mga ito sa Vietnam War noong dekada 60. Doon inilunsad ang Operation Phoenix, kampanyang kontra-insurhensiya laban sa mga gerilyang Vietnamese. Sa ilalim nito, bumuo ang CIA (Central Intelligence Agency) ng mga PRU (Provincial Reconnaissance Unit) at pinagpapatay ang nasa listahan ng CIA na mga pinaghihinalaang “Vietcong.” Kabilang sa listahan ang mga alkalde, guro, doktor, o sinumang “sumusuporta” sa National Liberation Front ng sambayanang Vietnamese. Pinaniniwalaang umabot sa 1,800 katao ang pinatay ng PRU kada buwan.

Nagbuo rin ang US ng mga death squad sa El Salvador. Noong 1963, tinulungan ng US si Heneral Jose Alberto Medrano sa pagbubuo ng Organizacion Democratica Nacionalista, na nagsagawa ng paniniktik at pampulitikang pamamaslang. Ibinulgar ni Cesar Vielman Joya Martinez, sundalo ng El Salvador Army, na nagbigay siya ng mga ulat ng pagdukot at tortyur sa isang tagapayong militar ng US. Isa pang sundalo, si Ricardo Castro, ang nagsabing dumadalo siya sa buwanang pulong kay Frederic Brugger, deputy chief ng CIA sa El Salvador. Pinaratangan din niyang responsable sa masaker ng 600 katao sa probinsiya ng Morazan noong Disyembre 1981 ang isang heneral na sinanay ng US.

Sa mga manwal sa pagsasanay ng mga sundalo sa Amerikan Latino na ginamit ng US Army School of the Americas mula 1987 hanggang 1991, nakadetalye ang maruruming taktika sa kontra-insurhensiya. Sa panahong nabanggit, libu-libo ang mga kaso ng paglabag sa karapatang pantao sa rehiyong nag-anak ng mga kilusan para sa pambansang kalayaan.

Nagpapatuloy ang madugong rekord ng US sa kasalukuyang “giyera kontra terorismo.” Nakasaad sa 2006 Quarterly Defense Review na magdidiin ang militar ng US sa pakikidigmang di-kumbensiyunal, foreign internal defense o dayuhang pandepensang internal, at operasyong kontra-insurhensiya.

Sa Iraq, ikinababahala ng internasyunal na komunidad ang mga kaso ng pang-aabuso ng mga tropang Kano sa mga nakikibakang mamamayang Iraqi. Bukod sa pagpapahirap sa mga Iraqi sa piitang Abu Ghraib, nariyan din ang mga pampulitikang pamamaslang ng Wolf Brigade, isang grupong pinaniniwalaang itinayo ng US. Gamit ng Wolf Brigade ang mga sasakyan, damit, at armas na nanggagaling lamang sa US Army. Ayon sa ulat ng Associated Press, may 539 katao ang pinatay ng nasabing death squad mula Abril hanggang Oktubre 7, 2005.

Karapatang pantao at ayudang militar

Hindi nakapagtataka, kung gayon, na sa paglaki ng suportang militar ng US sa kampanya kontra-insurhensiya, tumataas din ang bilang ng mga kaso ng pagyurak sa karapatang pantao. Sa pagkabigo masugpo ang mga rebelde, mga sibilyan ang pangunahing tinutugis at binibiktima. Maaalalang noong dekada 50, pinangasiwaan ni Col. Edward Lansdale, operatiba ng CIA na kalahok sa Operation Phoenix, ang programang kontra-insurhensiya ng gobyerno laban sa Hukbong Mapagpalaya ng Bayan. Naghasik ang AFP at paramilitar ng lagim sa mga bukirin ng Gitnang Luzon.

Sa ilalim ng diktadurang Marcos, sampu-sampung libo ang inaresto, tinortyur, pinatay at dinukot ng pulisya at militar. Lantarang suportado ng US ang rehimen ni Marcos.

Hindi rin maikakaila ang papel ng US sa Oplan Lambat-Bitag, kampanyang kontra-insurhensiya ng administrasyong Aquino. Noong Marso 1986, inaprubahan ni US President Ronald Reagan ang panghihimasok ng CIA rito. Pinapunta niya sa bansa ang beterano ng Vietnam War na si Major General John Singlaub. Simula noon, libu-libong mga mamamayan ang naging biktima ng pagdukot, tortyur at pamamaslang, na marami’y isinagawa ng Alsa Masa at Nakasaka, mga grupong vigilante.

Nang ideklara ni US President George W. Bush ang “giyera kontra-terorismo” matapos ang atake sa World Trade Center noong 2001, ibinilang ang Pilipinas sa mga diumano’y kuta ng terorismo, at ang gobyernong Arroyo bilang pangunahing alyado ng US.

Kasabay ng pagtatalaga ng mga tropang Kano sa bansa sa bisa ng Visiting Forces Agreement, dinagdagan ng US ang ayudang militar na ngayo’y nasa mahigit $80 Milyon. Sa Asya, Pilipinas ang tumatanggap ng pinakamalaking ayudang militar mula sa US. Ginagamit sa kampanyang kontra-insurhensiya ang kalakhan ng ayudang ito. Kaya masasabing binubuhay ng US ang OBL na itinuturong responsable sa mga pampulitikang pamamaslang.

Bukod pa rito ang maka-US na komposisyon ng COC-IS (Cabinet Oversight Committee on Internal Security) ng gobyernong Arroyo na direktang nangangasiwa sa OBL. Miyembro ng COC-IS sina Executive Secretary Eduardo Ermita na nagsanay sa Vietnam War, at National Security Adviser Norberto Gonzales, kilalang anti-komunista na nagbigay-daan sa pamamaslang sa mga kasapi ng mga progresibong party-list sa pamamagitan ng pagbansag sa mga ito bilang prenteng komunista.

Kung lalawak at lalalim pa ang partisipasyon ng US sa giyera kontra CPP-NPA, tiyak na lubhang dadanak ang inosenteng dugo ng mga mamamayang Pilipino. Ayon nga sa imbestigasyon ni dating US Attorney General Ramsey Clark sa mga death squad noong 1987, “ang biktima ng mga karahasang ito ay mahihirap na mga magsasaka, maralitang tagalungsod, at iba pang nakikipaglaban para sa reporma sa lupa, dagdag-sahod at karapatan ng mga manggagawa, at tumututol sa presensiya ng militar ng US sa Pilipinas.”

Sa pang-ekonomiya at pampulitikang paghahari ng US sa daigdig, at ng gobyernong Arroyo sa Pilipinas, ang mga taong gaya nila ay itinuturing na mas malaking banta, at ang kamatayan nila ay mas ipinagbubunyi kaysa sa kamatayan ng sinumang kumander ng ASG.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: