Muling Paglathala

Pagbabalik sa PUP

Posted by mamamahayag on June 26, 2008

Ilang-Ilang D. Quijano
Pinoy Weekly Bol 7. Isyu 22
Hunyo 11 – 17, 2008

MARAMING nagbago sa PUP (Politek-nikong Unibersidad ng Pilipinas), sabi ni Ian Atienza habang naglalakad sa dati niyang kampus.

Giba na ang mga barung-barong sa tabing riles sa bungad. Pagpasok ng gate, may coffeeshop sa bandang kanan. Ang nilalakaran na dating kahoy ang silong, yero na at bagong pinta. Katuwang ang National Historical Institute, may ipinapagawa pang atraksiyong panturismo – dambana ni Apolinario Mabini.

Ilang araw bago ang pasukan, parang tahimik na parke ang kampus. Nitong nakaraang mga taon, inasikaso ni Dante Guevarra, presidente ng PUP, ang pagpapaganda sa unibersidad. Di nakalampas kay Ian ang magagandang pananim, bench, at lakaran. Pero di niya maiwasang maisip, ito ba ang kailangan ng mga estudyanteng mahihirap, na gaya niya noon, nais lang makapag-aral sa kalinga ng estado?

Kahit ang dasal, may presyo
Galing sa pamilya ng maralitang magsasaka sa Batangas, pumasok si Ian sa PUP noong 1995 sa kursong BS Accountancy. Dati pa man, nagkukumahog na ang sampu-sampung libong aplikante para makapasok sa state university na may pinakamurang matrikula – P12 lamang kada yunit kumpara sa libu-libong piso sa pribadong mga unibersidad. Isa si Ian sa 8,000 pinalad noon.

Ngayong taon, tinatayang 10,000 estudyante – mas marami ng 2,000 sa karaniwang dami kada taon – ang tatanggapin. Pagyayabang kasi ni Guevarra, PUP lang ang state university na di nagtaas ng matrikula sa nakaraang 12 taon. Pero nang magtanung-tanong kami, nalaman naming umaabot na sa P900 ang karaniwang bayarin kada semestre. Kumpara sa panahon ni Ian, P359 lamang, tandang-tanda pa niya.

Lumobo ang gastos ng mga estudyante dahil naningil ang administrasyon ng samu’t saring miscellaneous fee na di naman ikinonsulta, paliwanag ng mga aktibista roon. Tampok na dagdag-bayarin ngayong taon ang P250 na “Development and Modernization Fee” (para umano magtayo ng Student Information System, para mapadali ang enrollment) at P800 “Energy Fee” (para sa paggamit umano ng aircon sa isang kolehiyo at Graduate School).

Ayon sa Samasa (Sandigan ng Mag-aaral para sa Sambayanan), partidong pangmag-aaral, tinanggal ng gobyerno ang pondo para sa Maintenance and Other Operating Expenses ng state colleges and universities o SCU. Kaya para mapagkasya ang kakarampot na badyet (P574 Milyon para sa buong PUP), sinisingil ang mga estudyante.

Inilitanya ng isang lider-estudyante ang mga bayarin: P20 para makumpirma ang grado sa bawat sabjek. P50 kung kukuha ng curriculum sheet. P45 ang student handbook. P300 hanggang P1,000 kada oras ang renta sa mga function room. P60 kung gagamit ng laboratoryo. Ang pinakamalupit: P5 para makapasok sa chapel – may presyo pala maging ang dasal dito. “Grabe naman pala ngayon dito,” bulalas tuloy ni Ian.

Kisameng butas pa rin
Umakyat kami sa College of Accountancy sa ikalimang palapag. Pansin ni Ian: di nagbago o lumala pa ang pinakamahalagang mga pasilidad. Di dumami o lumaki ang mga klasrum na kaya mong tawirin sa pitong hakbang. Magkakadikit ang mga silya – na ikinakatuwa lang siguro ng mga mahilig mangopya sa katabi. Noon, mahigit-kumulang 50 silang nagtitiis sa espasyong iyon, ayon kay Ian. Ngayon, balita namin, umaabot na sa 60 hanggang 80 ang nagkikiskisang-siko’t nagpapalitang-hininga.

“Madaling masira ang mga electric fan, walang pahinga. Sunud-sunod kasi ang mga klase,” sabi ni Rachel del Rosario, tagapangulo ng Umalpass (Ugnayan ng Mag-aaral para sa mas maayos na Pasilidad, Serbisyo, at Subsidyo). Sa sarbey ng konseho ng mag-aaral, lumalabas na kulang ng 255 upuan, 16 na bentilador, 24 na ilaw, at 10 lamesa sa kolehiyo.

Sa ikaanim na palapag, bumulaga ang sira-sirang kisame. Himutok ng mga estudyante, pinapagawa ang opisina ng presidente at iba pang administrative office (usap-usapan ang pagbili ng magagarang muwebles), pero di man lang maayos ang mga butas na sanhi ng bahang bumagabag na kina Ian mahigit 10 taon na ang nakakaraan.

Sinilip din namin ang mga computer room – may anim hanggang siyam na kompiyuter bawat silid. Ayon sa isang estudyante, pinipilit na ang hatian ay maging tatlo hanggang limang estudyante sa bawat kompiyuter. Ang mga hindi talaga makagamit, nagrerenta na lang sa labas.

Tradisyon ng aktibismo
Noon pa man, ipinaglaban na nina Ian, dating miyembro ng League of Filipino Students, ang pagtigil sa pagtaas ng matrikula at ibang bayarin, pagtaas ng badyet ng edukasyon, at pag-aayos ng pasilidad ng PUP. “Kahit singkuwenta sentimos lang ang itataas ng matrikula, magrarali kami,” aniya. Mapupuno ang bulwagang tatsulok sa gitna ng kampus na tinawag nilang “Maria Teresa de Leon” (estudyanteng naging rebolusyonaryong martir) kapag nagmikropono na ang mga aktibistang umano’y “masisigla, magagaling magsalita, at matatalino.”

Sa kabila ng malulungkot na istoryang narinig niya, masaya si Ian. Nagpapatuloy kasi sa unibersidad ang tradisyon ng aktibismong humuhulma sa bagong henerasyon ng mga estudyanteng mapanuri, matapang, at nagmamahal sa bayan. Agosto noong nakaraang taon, malawakang walkout ng mga estudyante at martsa sa Commission on Higher Education ang nakapigil sa pagtaas ng matrikulang tinangkang ipatupad ni Guevarra.

Di natapos ni Ian ang kurso niya. Hindi niya kasi naramdaman ang kalinga ng estado. Gayunman, marami siyang natutunan sa PUP. Kasama rito ang di-pagpapasilaw sa itsura at pagkilala sa esensiya. Sa pagbabalik sa pamantasan, nakita niya ang totoo: padausdos ang kalidad ng edukasyon, nagtataasan man ang mga poste ng ilaw na ipinatayo.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: